Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Living Rum στην Κηφισιά

Την αριστοκράτισσα των βορείων προαστίων την έχουμε εκθειάσει ουκ ολίγες φορές.
Ακόμα μία φορά την επισκεφθήκαμε, τιμήσαμε το «Dalliance house» πίνοντας καπουτσίνο στον φιλόξενο σικάτο χώρο του, υπό τη συνοδεία ήρεμης μουσικής.
Ότι ακριβώς επιθυμούσαμε, προκειμένου να φανταστούμε τους εαυτούς μας κομμάτι της καθημερινότητας τόσο της μόνιμης διαμονής, όσο κι εργασίας.
Να πληροίς τις υποχρεώσεις σου οδεύοντας προς το downtown της πόλης, στην κενή σου ώρα να πίνεις τον καφέ σου και στο τέλος της ημέρας να καταλήγεις στην κατοικία σου.
Μονοκατοικία είτε διαμέρισμα πολυκατοικίας, διαμορφωμένη με βάση το προσωπικό σου στυλ. Από το σχεδιασμό των εσωτερικών χώρων, μέχρι των εξωτερικών. Πέρα από το υπνοδωμάτιο και τα ενδότερα, το κυρίαρχο σημείο το οποίο χρίζει επιμέλειας είναι το καθιστικό. Εκεί όπου περνάς τις περισσότερες ώρες της εβδομάδας. Εκεί, όπου το ιδανικό σκηνικό αποτελείται από τον «βασιλιά» καναπέ, τις πολυθρόνες, το τζάκι, τη βιβλιοθήκη.
Το ησυχαστήριο ενός ζευγαριού ή και του ε…
Πρόσφατες αναρτήσεις

Brexit: η «Χ-ώρα των Άγγλων»

Ενδεχόμενο επακόλουθο της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (brexit) είναι το αντίκτυπο που ίσως δημιουργηθεί και στο κορυφαίο αγγλικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Περιορισμός στον αριθμό χρησιμοποίησης ξένων παικτών. Πρόκειται για αναγκαίο κακό και συνάμα σοφή λύση; Ώστε να μπει ένα όριο στην ύπαρξη ξένων εθνικοτήτων, αλλά και να παρουσιαστεί η ευκαιρία αξιοποίησης περισσότερων γηγενών;
Σχέδιο που ήδη εφαρμόζεται στο θεσμό του champions league, το οποίο προϋποθέτει και τη δήλωση ορισμένου αριθμού παικτών προερχόμενων από τις ακαδημίες του εκάστοτε συλλόγου. Ωστόσο, είναι άξιο απορίας τι αλλαγές θα επιφέρουν τα παραπάνω κυρίως στο πιο διαδεδομένο παγκοσμίως πρωτάθλημα και πιο εξαγώγιμο προϊόν, αλλά και κατ’ επέκταση στη διεθνή σκηνή. Ή θα μειωθεί δραματικά η συνολική εμπορική αξία (βλέπε τηλεοπτικά δικαιώματα) της Premier League, ή θα αυξηθούν κατακόρυφα οι μεταγραφικές αξίες των Άγγλων ποδοσφαιριστών.
Όπως επίσης προκύπτει το ερώτημα γύρω από το τι θα συμβεί με τους πολιτογραφημέ…

Στην Ελλάδα θερίζουν θύελλες

Μου ξανάρχονται ένα ένα highlights δοξασμένα, θα μπορούσε να λέει τροποποιημένο σύνθημα του γνωστού άσματος. Αναφέρομαι στο σπουδαίο έπος του 2004, όταν η ποδοσφαιρική ομάδα της χώρας μας κατακτούσε το ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Πρόκειται για μία πραγματική ποδοσφαιρομάνα όπως οι κλασικές αξίες της Βραζιλίας και της Αργεντινής. Αμέτρητοι πιτσιρικάδες πέρασαν τα χρόνια τους κυνηγώντας μία μπάλα στις αλάνες και στις γειτονιές. Το Βέλγιο πχ δεν αποτελεί καθαρόαιμη ανερχόμενη δύναμη, μιας και οι μυγάδες υπερτερούν στο ρόστερ της εθνικής ομάδας. Πολιτογραφημένοι Βέλγοι εξ Αλγερίας, Μαρόκο, Τυνησίας, Γαλλίας... Δεν αντιλέγω στο γεγονός πως πολλοί γονείς των νυν ποδοσφαιριστών αποτελούν οικονομικούς μετανάστες, με αποτέλεσμα να γεννήσουν σε άλλη χώρα. Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν παρατηρείται αυτό το φαινόμενο, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων όπως ο Ζέκα!
Ως γνήσια πηγή παραγωγής ταλέντου, λοιπόν, η Ελλάδα θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί και να ανταγωνίζεται σε ποιότητα ομάδες όπως του Βελγίου. Πέλκας, Μπακασέτας…