Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Στην Αγγλία κι ακόμα παραπέρα...

Φθινοπώριασε, που τραγουδά μελαγχολικά ο Πασχάλης Τερζής, μαύρη μαυρίλα σκέπασε και τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Ρέντη, μετά την ηχηρή και γεμάτη αντίκτυπα ήττα του Ολυμπιακού από την ΑΕΚ... Ή αλλιώς το κερασάκι στην τούρτα, την οποία έφαγε εκεί (ΟΑΚΑ) και κατάμουτρα!
Ξέρω πως μετά από αυτό το χαστούκι, πλήθος σχολίων από τους προπονητές της εξέδρας κατέκλεισε το διαδίκτυο! Εγώ δεν θα σταθώ σε πρόσωπα, πλην του Ένχελς, αλλά σε καταστάσεις...
Ο αμυντικός αυτός ας πούμε ότι αποκτήθηκε έναντι 7 εκατ €! Αστρονομικό ποσό δαπάνης για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά ο πρόεδρος τα διέθεσε αφού μοσχοπούλησε το Ρέτσο και πριν συμφωνήσει με τον Βέλγο, θα του... ξέφυγε ένα «χαλάλι!». Αναρωτιέμαι, όμως, πώς πρόλαβε κι «έδεσε» ο συμπατριώτης του Αλντερβάιρελντ με την υπόλοιπη αμυντική γραμμή της Τότεναμ; Σπεύδω να δώσω ένα ελαφρυντικό στο γεγονός πως αγωνίζεται δίπλα στον εξαιρετικό Βερτόνχεν και πίσω από μία συμπαγή ανασταλτικά μεσαία γραμμή!
Αντίθετα, με τον Ένχελς, ο οποίος πρέπει να μάθει να έχει δίπλα του έναν εφεδρικό στόπερ τύπου Ρομαό (ο ίδιος έχει μπερδέψει τις θέσεις με εκείνη του χαφ), έναν... ξένο σε αυτόν Μποτία, αφού δεν έχουν συνυπάρξει ούτε στις προπονήσεις (;), ή τον αγνό και παρθένο Νικολάου. Στην εξίσωση προσθέστε κι έναν άγνωστο παράγοντα Β, όπως λέμε Βούκοβιτς...
Αυτά με τα ειδικότερα των παικτών, πηγαίνοντας τώρα στα γενικότερα... Μία φράση, στην οποία κρύβεται όλη η ουσία: Η ομάδα συρρικνώθηκε. Ο προπονητής, που ανέλαβε να προκρίνει το σύλλογο στους ομίλους του CH.L., πέτυχε την αποστολή να φέρει τα 30 εκατ € στα ταμεία και πλέον ανήκει στο παρελθόν! Δύσκολη η κλήρωση, διαφαινόμενο το αποτέλεσμα...
Στις εγχώριες υποχρεώσεις, η πάντα γεμάτη κερκίδα κάνει το κουμάντο. Ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις, που λένε. Εξ αρχής δεν της άρεσε το παρουσιαστικό και το επώνυμο του νέου coach, με χαρακτηριστικές τις εκφράσεις του εκπροσώπου της. Εύκολη η απόδοση των ευθυνών για τους ποδοσφαιριστές που εισηγήθηκε να έρθουν, με τη μόνη αλήθεια ότι μπορεί να πρόκειται για εξαιρετικές μονάδες, αλλά δεν αποτελούν και σύνολο!
Ακριβώς αυτό κόστισε στον Χάσι. Δεν κατάφερε να τους μάθει να συνυπάρχουν εντός αγωνιστικού χώρου. Οι προσδοκόμενες εμφανίσεις δεν ήρθαν ποτέ, σε αντίθεση με την γκρίνια, η οποία δεν άργησε να φανεί. Η προπονητοφαγία είναι ένα έμφυτο κουσούρι, που δεν αποβάλλεται από τη νοοτροπία του Έλληνα οπαδού, της εκάστοτε φίλα προσκείμενης εφημερίδας και του τελικού αποδέκτη-προέδρου!
Αλίμονο στη «λειψυδρία» που μαστίζει την Άρσεναλ και τον μακροβιότερο ίσως manager στον ίδιο πάγκο, τον Βενγκέρ, τη Man Utd, τη Λίβερπουλ και τους δύσμοιρους φιλάθλους της που ζουν με το όνειρο της κατάκτησης πρωταθλήματος. Της Τότεναμ, που βολεύεται ως δευτερότριτη, λες κι έχει πιάσει ταβάνι.
Οδηγούμαι στο να προσωποποιήσω ξανά, λέγοντας πως μάλλον ήταν σφάλμα, που απομακρύνθηκε ο Μάρκο Σίλβα από την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, καθώς αν ο πρόεδρος σεβόταν το μέγεθος του συλλόγου, όφειλε να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιθυμία του Πορτογάλου νυν manager της Γουότφορντ, ευρισκόμενης στην 6η θέση της πρώτης τη τάξη κατηγορίας Αγγλίας!

ΥΓ: Τον βασικό σου τερματοφύλακα δεν τον υποβαθμίζεις μπροστά στα μάτια του φίλαθλου κοινού, τιμωρώντας τον να προπονείται με τους «μικρούς»!

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Σκεπτόμαστε τις Κυριακές ;

Την Κυριακή, λέει, ξεκουράστηκε ο Θεός, αφού τις προηγούμενες ημέρες δημιούργησε τον κόσμο.
Ο κόσμος (βλέπε ελληνικός λαός), όμως, προτιμά να ξοδέψει την εβδομαδιαία του αργία, εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων, οι οποίοι ακολουθούν τους κανονισμούς, που θέτουν οι διεθνείς εταιρίες.
Δεν κρύβω πως σκέφτηκα να αποτελέσω ένα από τους ανεπιθύμητους για τη συγκεκριμένη μέρα πελάτες, ωστόσο, βλέποντας την κοσμοσυρροή που είχε προλάβει να δημιουργηθεί στις εισόδους των καταστημάτων, πριν καν ανοίξουν οι πόρτες, αποφάσισα αστραπιαία να μην προβώ σε αυτή τη μισητή κίνηση!
Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα μπήκα στην θέση των ανθρώπων, οι οποίοι θα δουν στον τραπεζικό τους λογαριασμό μόνο το κυριακάτικο μεροκάματο. Δεν θα δουν τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς τους, δεν θα πιουν ένα καφέ στο σπίτι ή την παραλία, δεν θα πάρουν το ποδήλατο για μία καλοκαιρινή βόλτα, δεν θα μαγειρέψουν ένα σπιτικό φαγητό, ακόμα κι αν ζουν σε μία γκαρσονιέρα ή σε μία μεζονέτα με τεράστιο κήπο...
Οτιδήποτε, δηλαδή, θα μπορούσαν επίσης να προτιμήσουν όλοι εκείνοι, που επέλεξαν να θυσιάσουν την Κυριακή τους, αντί για μία άλλη ώρα της καθημερινότητάς τους.
Μιας που λέμε αλήθειες (;), να αναφέρουμε πως οι κοινωνίες εκτός ελληνικών συνόρων έχουν ως εργάσιμη την Κυριακή, αλλά όχι τη Δευτέρα...
Το κέρμα του προβλήματος έχει δύο όψεις. Από την άλλη, λοιπόν, υπάρχουν κι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να αυξήσουν τα λειτουργικά έξοδά τους, μήπως εισπράξουν κάτι παραπάνω από τους τοπικούς καταναλωτές. Όσοι κι αν είναι αυτοί...
Με την αμέριστη υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης υπέρ των αδίστακτων δανειστών και των πολυεθνικών συμφερόντων, οι μικρομεσαίοι αδυνατούν να «ταΐζουν» αυτό που εν τέλει τους «τρώει», με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν αρχικά τον εργασιακό στίβο κι εν συνεχεία τα σπίτια τους και την χώρα!
Ταυτόχρονη εγκατάλειψη παρατηρείται και στα ελληνικά γήπεδα. Πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν πλέον οι οπαδοί κι όχι οι φίλαθλοι, ούτε οι ποδοσφαιριστές. Κτήνη και θηρία δε διστάζουν να βλάψουν σωματικά τον απέναντί τους, βιάζοντας παράλληλα το εκάστοτε αγώνισμα. Συνεργός και η καταραμένη διαιτησία με τις πασιφανείς λανθασμένες αποφάσεις της να πυροδοτεί ακόμα περισσότερο το εκτεταμένο κλίμα.
Έτσι, όμως, λειτουργεί το σύστημα της Μπανανίας, αφού κι οι ιδιοκτήτες των συλλόγων ρίχνουν λάδι στην φωτιά, αντί να υποδείξουν τους γνωστούς άνανδρους κουκουλοφόρους, οι οποίοι σιγοντάρονται κι από το διεφθερμένο κύκλωμα της αστυνομίας. Πέντε προσαγωγές κι ελεύθεροι να συνεχίσουν ότι άφησαν στη μέση, κάνοντας υπερήφανες τις οικογένειές τους, αν κι όσοι έχουν...
Αυτοί είμαστε κύριοι! Οι μεγάλοι χαμένοι αυτού του καλοστημένου «παιχνιδιού»! Όλοι εμείς που αφήνουμε τα προβλήματα έξω από το δικό μας σπίτι, μπας και τα λύσει κάποιος άλλος. Αλλά ρίχνουμε κρυφές ματιές από το κουρτινάκι...

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Μην πας ξυπόλυτος στ' αγκάθια!

Ας μου επιτραπεί κι εμένα να καταγράψω τις σκέψεις μου, αναφορικά με την ήττα-αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τη συνέχεια του Europa League...
Έπειτα από μία σύντομη αναδρομή στις καλοκαιρινές αναρτήσεις του blog, επιβεβαιώνεται έντονα η παρατήρηση γύρω από τη μη απόκτηση κλασικού επιθετικού, ενόψει των αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδας.
Πέρα από τη μοναδική "σχολή Γκουαρδιόλα", όλοι οι άλλοι σύλλογοι διαθέτουν από μία ηγετική μονάδα στον άξονα τους. Κεντρικός αμυντικός, κεντρικός μέσος και κεντρικός επιθετικός! Αυτή είναι αποδεδειγμένα η επιτυχημένη συνταγή, που εφαρμόζουν οι κορυφαίοι!
Λεβαντόφσκι η Μπάγερν, Μπενζεμά η Ρεάλ, Ιουγκαίν η Γιούβε, Τζέκο η Ρόμα, Κέιν η Τότεναμ, Κόστα η Τσέλσι...
Όσο διέθετε κι ο Ολυμπιακός έναν Κοβάσεβιτς ή Μήτρογλου, μπορούσε να απειλήσει τους αντιπάλους του.
Σήμερα, δεν υπάρχει σέντερ φορ κι αυτό προκαλεί προβλήματα στο σκοράρισμα και κατά συνέπεια στο αποτέλεσμα.
Η αναμέτρηση με την Μπεσίκτας ήταν το τέλειο παράδειγμα για να αφουγκραστεί η διοίκηση την ανησυχία και τον προβληματισμό του προπονητή και του κόσμου της!
Βρέθηκε να χάνει εξ αιτίας της άμυνας (συμπεριλαμβανομένου του τερματοφύλακα!), αλλά δεν είχε και το αναγκαίο τελείωμα στις φάσεις. Επίσης, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν κι οι ανήμποροι να συμβάλουν δημιουργικοί χαφ.
Παρατηρήθηκε, ακόμα, έλλειψη ψυχής και πάθους, κόντρα σε μια ομάδα 10 παικτών, που κατάφεραν και σημείωσαν μία μεγάλης έκτασης νίκη (4-1)!
Προς γνώση και συμμόρφωση...
Αφού κουτσά στραβά ο στόχος κατάκτησης του πρωταθλήματος επετεύχθη και ο θεσμός του κυπέλλου δεν πολυνοιάζει κιόλας.
Επαναπροσδιορισμός, λοιπόν, της κατευθυντήριας γραμμής, την οποία θα κληθεί να ακολουθήσει ο σύλλογος για το σχεδιασμό της νέας σεζόν...